06 546 877 39

Stacks Image 623

Blog

Blog 'Opgedoken parels'

Als mensen vragen in één zin te omschrijven wat ik doe, zeg ik dat ik een verhalenraper en verhalenverteller ben. Op dit platform deel ik tips en alles wat mij inspireert: opgedoken parels. En als jij ook een parel vindt, laat het me weten.

Parel - Een plek om naar terug te keren, deel 2

Sablou by night

Domaine du Sablou bij volle maan

Inmiddels ben ik enkele weken thuis. Als ik aan Domaine du Sablou terugdenk en mijn aandacht richt op geluiden, denk ik als eerste aan de uilen. Drie stuks waren regelmatig met elkaar in gesprek. Aan hen denken is op dit moment mijn best werkende slaapmiddel.

Op het landgoed heerst een levende stilte. Je hoort vogels, krekels, het ruisen van de bomen als de wind ineens op komt zetten, vallende appels, geritsel in de bossen als je een avondwandeling maakt. Je leeft met de natuur en haar geluiden. En 's ochtends hoor je de kerkklok van Fanlac, een teken van menselijke beschaving.
Traktorrit Sablou
Wat ook naklinkt in mijn oren, is het gelach. Er is slechts een tractor, aanhanger, een paar oude banken en wat te drinken voor nodig. Je moet maar op het idee komen… Een avondtochtje door het bos, zittend op een aanhanger. Zo eenvoudig kan genieten zijn! Bij iedere rit hoorde je opnieuw de lachsalvo's uit het bos klinken.

De verstilde geluiden hebben mij een nieuwe stap in mijn persoonlijke ontwikkeling gebracht. Ik heb altijd een haat-liefde verhouding met meditaties gehad. Ik kon er mijn draai niet in vinden. De heer des huizes gaf meerdere keren per week meditaties. En tot mijn grote verrassing gaven zijn klank- en zangmeditaties mij toegang tot mijn lichaam en innerlijke rust. Een onverwacht cadeau dat ik meeneem mijn dagelijkse leven in.
Compagnie Oghma op Sablou

Openluchttheater van Compagnie Oghma

En culturele geluiden? Jazeker! Op Sablou zag ik het Renaissance theaterstuk Cléopâtre captive door Compagnie Oghma ten tonele gebracht. Wat mij vooral is bijgebleven zijn de rollende 'r'-en van het Middelfrans en de klanken van de lirone, een strijkinstrument dat ik niet kende.

Met enige regelmaat daalde ik de heuvel af om te genieten van kleine en grotere muziekoptredens in de buurt, buiten en binnen. Zodra ik nu Le Chœur d'hommes de Sartène opzet, gaat de deksel van mijn herinneringendoos open.
Le Chœur d

Le Chœur d'hommes de Sartène, Cathédrale Saint Sacerdos in Sarlat-la-Canéda

Wordt vervolgd met een hoofdrol voor geur en smaak…

Parel - Een plek om naar terug te keren, deel 1

Domaine du Sablou

Een van de uitzichten vanaf Domaine du Sablou.

Hoe vertel je over een onvergetelijke ervaring, waarvan elke cel van je lichaam en geest is doordrenkt? Hoe vang je vier weken, vol met indrukken, in enkele zinnen? Een van de tips die ik deelnemers van mijn trainingen meegeef, is dat je één heldere boodschap in je presentatie of tekst verpakt. En nu voel ik hoe ik alles tegelijk wil vertellen… De kunst van het begrenzen moet ik nu zelf toepassen. De komende posts vertel ik over mijn verblijf op Domaine du Sablou vanuit de verschillende zintuigen. Als eerste zijn de ogen aan de beurt en neem ik je mee naar deze plek.
Huis Sablou

Het centrale huis gezien vanaf de Orangerie.

Het landgoed, gelegen in de Dordogne, ligt op een heuvel. Je hebt vergezichten over de bomen naar kleine nabijgelegen dorpjes zoals Fanlac. Het statige centrale huis is omringd door bijgebouwen, een kapel en gîtes. Diverse kunstenaars hebben hun sporen achtergelaten in de vorm van schilderingen, totempalen of vlinders.
Kunst Sablou
Vanuit Sablou wandel je zo de bossen in of langs eindeloze velden. Wees niet verbaasd als je oog in oog met een ree komt te staan of een vos ziet loeren. Hagedisjes kom je dagelijks tegen, net als rode naaktslakken. Als je boodschappen doet in Montignac, loop dan door één van de middeleeuwse straatjes waar bewoners gezamenlijk voor de vele straatkatten zorgen.

In de vier weken dat ik hier was, vechten de zonsopkomsten en ondergangen om de eerste plaats. Tijdens de sterrenregen lag ik op een bank buiten in het pikkedonker en zag ze vallen voor de eerste keer in mijn leven. Op de laatste avond van mijn verblijf kwam de maan knalrood op boven de velden. Sablou is een magische plek als je houdt van natuur en cultuur. En dan heb ik het nog niet gehad over de mensen die deze plek bewonen. Volgende keer zijn de oren aan de beurt…
Sablou

Parel - Feest van het Genieten!

De Veldkeuken
Vorige week vrijdag was het zover. Voor het eerst sinds tijden op een terras zitten en me laten verwennen. In de bossen van Amelisweerd ging ik lunchen bij de Veldkeuken. René en Juliette, eigenaren van de Veldkeuken, zijn oud-huisgenoten. Ik was getuige van de geboorte van hun bedrijf. Ze begonnen in 1999 met een zelf gemaakte fietskar vol lekkernijen. In het weekend stonden ze met deze kar aan de Kromme Rijn, tegenover het koetshuis van Oud-Amelisweerd. En nu, in 2021, hebben ze in datzelfde koetshuis een restaurant en landgoedwinkel. Zij begonnen met liefde voor biologisch eten en liefde voor het landgoed. Ze zijn gegroeid maar de kern van hun verhaal is nooit veranderd. Op de planken zie ik zoveel liefde terug. Meer dan ooit smul ik van het eten en geniet ik van wat zij samen met hun team neerzetten!

Parel - Terugbrengen in de herinnering

Truus van Lier

Stolperstein voor het huis van Truus van Lier in Utrecht.

In 2008 verhuisde ik naar een woning in Utrecht, nog geen honderd meter van het Rietveld Schröderhuis vandaan. Datzelfde jaar, in mei, speelde ik in een voorstelling ín het Rietveld Schröderhuis. Ik had diverse kleine rollen. Een ervan was Trui van Lier. In een paar zinnen moest ik haar neerzetten, een snelle schets, dienend aan het verhaal van Truus Schröder. Ik vond dat een opgave, want deze vrouw had zich tijdens de Tweede Wereldoorlog ingezet voor Joodse kinderen, die ze via het kinderhuis Kindjeshaven in veiligheid bracht. Ik wilde haar recht doen, maar op dat moment was er bar weinig over haar te vinden.

Trui van Lier had een nicht, Truus van Lier, die ook in het verzet zat. Truus was de buurvrouw van Gerrit Rietveld en Truus Schröder. Dat hoorde ik pas later. Twee vrouwen, exemplarisch voor vele vrouwen, die hun steentje bijdroegen aan de vrijheid waarin wij vandaag de dag in Nederland leven.

Wat mij ontroert, is dat zij niet vergeten worden. Jessica van Geel werkt aan een boek over Truus van Lier. De NOS besteedt aandacht aan vrouwen in het verzet. Allerlei mensen, die de oorlog niet hebben meegemaakt, doen moeite om de verhalen te achterhalen en ze een podium te geven. Verhalen over gewone vrouwen die grootse daden verrichtten. Die verhalen inspireren, moedigen ons aan.

Ik ben vandaag naar het huis van Truus gelopen. In stilte heb ik haar en alle mij onbekende anderen bedankt. Zij blijven in onze herinnering!

Parel - The Artist's Way: resetten van je creativiteit

The Artist
De afgelopen jaren kreeg ik van verschillende mensen The Artist's Way van Julia Cameron aangeraden. Deze winter had ik tijd en zin om hieraan te beginnen. Het is een twaalf weken programma om je doelen en je creativiteit onder de loep te nemen. Inmiddels zit ik in week negen en heb ik nog drie weken te gaan. Ik ben enthousiast en soms flink in de weerstand. Iedere dag drie pagina's schrijven (zogenaamde Morning Pages) vind ik pittig. Tegelijkertijd krijg ik zicht op wat ik wil bereiken en hoe ik mezelf blokkeer. Mijn creatief denken krijgt een flinke oppepper en daar word ik heel blij van! Het boek staat boordevol oefeningen, tips en aanmoedigingen. Dit boek is een blijvertje in mijn boekenkast.

Parel - Kleurenkracht

Bloemenzee
Eergisteren maakte ik deze foto. Vlak voor mijn huis. Dankzij het initiatief van een aantal buurtbewoners stemde de gemeente Utrecht in met een extra groenstrook tussen volwassen bomen. Afgelopen najaar werden de tegels gelicht. De hele winter keken we naar een omgewoelde strook grond, die zich steeds meer vulde met onkruid. Ik begon te twijfelen aan het succes van dit project. Tot enkele weken geleden. De eerste krokussen kropen uit de grond. Inmiddels is het een uitbundige orgie van kleuren. Jong en oud geniet ervan, maakt foto's en raakt aan de praat met medebewonderaars. Deze bloembollen-wildernis is een ontmoetingsplek waar spontaan verhalen worden uitgewisseld. Een cadeautje van moeder natuur. Vrolijk Pasen iedereen!
Pagina 1 / 2 Volgende >
Disclaimer, Privacy- & Cookieverklaring
En plein public staat ingeschreven in het Handelsregister van de Kamer van Koophandel onder nummer 30271126.
© Copyright 2021 En plein public