En plein public


Januari 2017

Gelukkig nieuwjaar! De ene keer verlang je bij een nieuw jaar naar ‘iets heel nieuws’, de volgende keer wil je ‘verder met dat wat je hebt ingezet’. Wat En plein public betreft kiezen we het laatste. Met plezier gaan we door!

In de nieuwsbrief van december schreven we over de noodzaak van beeldend vertellen als je anderen mee wilt nemen in je verhaal. Nu zoomen we in op het nut van concluderen, ofwel: stelling nemen, een uitspraak doen of iemand iets toewensen.

Concluderen heeft ook zin!

Laten we beginnen met een conclusie in de vorm van een wens: ‘Gelukkig nieuwjaar!’ We wensen een ander (jou!) geluk toe. Maar… wat zien we daarbij precies voor ons? Welk geluk wensen we jou toe? Welk geluk heb jij nodig? Hoe ziet geluk er in jouw leven naar ons idee uit?

Concluderen geeft richting
Waar we in onze vorige nieuwsbrief duidelijk maakten dat je met beeldend vertellen je visie en ideeën concreet kunt maken, zichtbaar en tastbaar voor een ander, zo stellen we ook dat je met enkel een conclusie weldegelijk richting kunt geven, tot de essentie van je verhaal kunt komen zelfs, maar zonder toevoeging van jouw unieke beeldende onderbouwing blijft je uitspraak algemeen.

Wil je iemand iets fijns toewensen op een betekenisvolle manier, dan zoom je dieper in op dat wat je bedoelt met ‘Gelukkig nieuwjaar!’ Je geeft voorbeelden van dat wat je hoopt dat hij of zij mee zal maken: muziek maken, een leuke baan vinden, dat boek schrijven… Misschien laat je het hele ‘Gelukkig nieuwjaar!’ weg en word je meteen persoonlijk: ‘Op je uitgever!’

Concluderen als je wilt geruststellen

Een arts die na een vierentwintig uur durende bevalling opgelucht de gang op loopt, vertelt de familieleden die daar vol spanning staan te wachten het goede nieuws. ‘Het was ongelofelijk spannend, maar moeder en kind hebben het gered.’ Iedereen valt elkaar huilend van geluk in de armen. De arts vertelt niet in detail wat er is gebeurd. Zijn doel -op dit moment- is geruststellen. Hij concludeert, feliciteert en maakt zich uit de voeten.

Concluderen als je wilt dat de ander niet doordenkt

Het is aan ieder van ons om te kiezen, af te tasten en aan te voelen bij wie we ons kwetsbaar opstellen. Met wie we wat en wanneer wel of niet delen. Bij sommige mensen en in sommige situaties past het om op de vlakte te blijven. (Je zit midden in een ingewikkelde, pijnlijke of juist fantastische situatie, met wie deel dit wel en niet?) Voor sommige verhalen heb je ruimte, aandacht of zelf meer afstand nodig, dus wacht je tot dat er is.

Wil je op de vlakte blijven, treed dan niet in detail. Beperk je tot conclusies (‘Hoe gaat het?’ ‘Prima.’ Of: ‘Hoe is het afgelopen met die brand?’ ‘Intens, triest, maar ik ga er nu verder niets over zeggen.’) Je blijft hiermee beleefd en begrenst meer of minder expliciet.

Concluderen als blijk van autoriteit?

‘Parijs is kunstzinniger dan Berlijn’, ‘Over 20 jaar trouwt niemand meer’, ‘Trendwatchers zijn charlatans’… Meningen (ook een vorm van conclusies) zonder beeldende onderbouwing presenteren, kan de indruk wekken dat je een autoriteit op dit gebied bent, maar niet per definitie. Je kunt er evengoed arrogantie, stupiditeit of oppervlakkigheid mee ten toon spreiden. Mensen die willen weten hoe jij tot je conclusies gekomen bent, die actief mee willen denken en verschillende kanten van de zaak belicht willen zien, nemen geen genoegen met losse flodders en zullen naar onderbouwing vragen. Die moet je dan wel paraat hebben!

Als spreker? Onderbouw je conclusies met voorbeelden

Veel sprekers bombarderen hun publiek met allerhande stellingen, slogans en opsommingslijstjes die niet onderbouwd worden. Al zitten er fascinerende werelden achter, we krijgen deze niet te zien. Kies liever één conclusie (hoofd- of vraagstelling) als lijn van je verhaal en geef deze betekenis met verschillende voorbeelden en feiten. Door tussentijds die ene conclusie of vraagstelling opnieuw te poneren, speel je met de kracht van de herhaling. Pakkende beelden en rode draad komen nu samen. Dat biedt de basis voor een onvergetelijk verhaal.
Masterclass Storytelling / Storylistening
17 en 31 maart 2017

In deze tweedaagse masterclass ga je aan de slag met storytelling (beeldend vertellen, stelling nemen, spanningsopbouw, compositie…) én storylistening om de wereld van de ander in beeld te krijgen. Hoe plant je een nieuw idee en motiveer je toehoorders of gesprekspartners om verder te denken?

Voor iedereen die zich verder wil ontwikkelen als storyteller en wil focussen op de kracht van interactie. Omdat je anderen bondgenoot wilt maken van je verhaal, open wilt stellen voor verandering en wilt activeren tot meedenken en anders handelen. Lees meer.

Lees hier reacties op onze trainingen.