En plein public

November 2015

Storytelling is humor inzetten, filosoferen en dwarsverbanden leggen

Kees van Kooten heeft een nieuw boek geschreven: Leven het welwezen. Hierin legt hij uit wat hij een meesterlijke of juist een flauwe cartoon vindt. En waarom. Een boek dat aanspoort om je als de wiedeweerga verder te verdiepen in de wereld van cartoons omdat je al snel (of wederom!) door hebt dat humor het middel bij uitstek is om ook als spreker je visie helder en met plezier te communiceren. Een goeie grap zoomt in, vergroot uit en maakt dat wat ‘waar’ is voor jou als verteller, herkenbaar.

Van Kooten: ‘Wie om een grap lacht, lacht uiteindelijk om zichzelf. Dat wil zeggen: hij lacht van tevredenheid over zijn getoonde begrip. Het snappen van een cartoon of een verbale mop verloopt in stappen en geeft meer voldoening naarmate de mop spitser is. Hoe meer stappen de kijker of luisteraar dient te nemen om de grap door te hebben, des te tevredener zal hij lachen. Het is net als het leven zelf. In die lach klinkt ook de opluchting door, omdat altijd de angst bestaat dat je uiteindelijk de bedoeling niet kunt vatten en derhalve door de verteller van de mop of door de afwezige tekenaar van de cartoon te dom voor zijn fijnzinnige humor zult worden gehouden. Dat dit wel meevalt, bewijst je eigen lach: je hebt bij jezelf examen gedaan en bent met glans geslaagd.’

Het boek is niet, zoals gepland, een dik mooi boek geworden over ‘de beste cartoons ooit gemaakt’. Toen Van Kooten daaraan nog maar net begonnen was, kreeg hij een hartinfarct dat hem vijf bypasses opleverde, drie weken ziekenhuis, spijt van alle Caballero’s die hij ooit rookte, angst voor de dood, intense dankbaarheid voor de ‘herkansing’ die hij kreeg en een kamergenoot van 83 jaar die hem dagelijks de meest flauwe cartoons opdrong. Hierover gaat het boek. Tegelijkertijd is het doorspekt met ijzersterke cartoons (en een paar slappe, ter verduidelijking) die direct aanhaken bij zijn ‘ziekenhuisverhaal’, maar waarmee hij de lezer tegelijkertijd de essentie van zijn visie op en de werking van cartoons doceert.

Ik krijg er honger van! En pret! Ik wil meer horen over die cartoons en ik wil er meer zien! Dan word ik alweer meegenomen door een nieuw prachtig, ontroerend of geestig hoofdstuk van deze meester-verteller (over storytelling gesproken!) Hij filosofeert, vraagt zich zaken af (wel of niet het huisje in Frankrijk verkopen) zet aan het denken (over het kleurrijke leven en de euthanasie van zijn schoonvader) om vervolgens opnieuw een uitstapje te maken naar de cartoon:

‘Ik beschrijf een schitterend gearceerde tekening van Peter van Straaten ter illustratie, want een goeie getekende mop kun je navertellen. Wij zien een station. De trein staat klaar voor vertrek. Een doodvermoeide vrouw met verward, vettig haar en een drietal kinderen dat van alle kanten in haar klimt en aan haar trekt, hangt half uit het coupéraam en richt zich tot een hulpeloze lul van een man die op het perron staat en smachtend naar haar opziet. De vrouw roept: “Wachten tot het water kookt en dan die stengels er rechtop inzetten!” En wij moeten teruglachen, omdat we de vraag die de man kennelijk zojuist heeft gesteld moeiteloos kunnen reconstrueren.’

Kees van Kooten toont zich met dit boek een meester in dwarsverbanden leggen, zichzelf inbrengen in zijn verhaal, een ander aan het denken zetten, zijn nek uitsteken en zichzelf laten verrassen door het verhaal dat zo anders is dan dat hij zich in aanvang had voorgesteld. Kees van Kooten is dit verhaal. We kunnen veel van hem leren!

Leontine

PS: zie hier een interview door Matthijs van Nieuwkerk met Kees van Kooten waarin hij over dit boek vertelt.

Aanbod

Naast ons vaste aanbod maken we trainingen op maat. Inspelend op de situatie, vraag en de doelstellingen van de organisatie, ontwerpen we de programma’s. Wil je meer weten, heb je interesse in deelname aan een van onze trainingen of in een programma op maat? Neem contact met ons op.